No Día do Teatro, unha "cousa" de Castelao que reflicte como o autor entendía e manexaba á perfección o concepto de público albo e como as circunstancias de cadaquén inflúen na percepción das experiencias vitais. E, coma sempre, faino co seu estilo de humor compasivo.
xoves, 27 de marzo de 2025
Teatro en Elbe-2
Na plataforma Elbe-2 contamos cun repositorio con pezas teatrais para lermos en liña ou ver en vídeo.
mércores, 26 de marzo de 2025
domingo, 23 de marzo de 2025
O pai de Migueliño
Esta "cousa" de Castelao explica liricamente as consecuencias da emigración americana da súa época entre aqueles que non chegaron a ricos. E faino a través da ollada dun neno á expectativa do regreso soñado dun pai idealizado polo tempo e a distancia.
Un bo microrrelato para reflexionar sobre quen que chega á nosa terra, deixando a súa por necesidade, como fixeron máis de dous millóns de galegas e galegos entre 1850 e 1960 viaxando a América.
luns, 17 de marzo de 2025
No mar había un afogado
O mar, hoxe coma sempre, segue engulindo mariñeiros e as familias, hoxe coma sempre, non descansan ata soterrar os seus mortos.
sábado, 15 de marzo de 2025
Novidades marzo 25
Presentamos un pequeno vídeo coas novidades chegadas á nosa biblio ultimamente: libros e xogos a fartar!
xoves, 13 de marzo de 2025
Formación de radio na biblio
Onte o alumnado de 5º e 6º de EP asisitiu a un obradoiro de radio da man de Damián, de Ponte... nas Ondas durante a xornada matutina.
Aprenderon o importante que é saber onde atopar información sobre un tema de interese, como contrastala, escribir un guión, transformalo nunha escaleta, ensaiar moitas veces antes de comezar a gravar, unhas pequenas pautas para gravar ao xeito e como partillar o traballo feito.
martes, 11 de marzo de 2025
O gran camanduleiro
Esta "cousa" de Castelao fálanos dunha especie de xustiza social na que os que se aproveitan dos demais acaban pagando polos seus actos. Tamén nos fala das nefastas consecuencias de non recibir límites paternos na mocidade, e mesmo da parvoíce á que conduce non ter que esforzarse por nada, ata o punto de non percibir o desastre anunciado.
sábado, 8 de marzo de 2025
8 expresións para o 8M
A biblioteca "Ramón Caride", en colaboración co EDLG do Cole de Cea, escolleu para este vídeo oito expresións en galego, de entre as moitas que o feminismo nos está achegando para entender o mundo.
venres, 7 de marzo de 2025
Eu non teño mágoa do picariño
Unha lectura superficial podería levarnos a pensar que este microrrelato de Castelao ficou desactualizado porque os pícaros xa non alancan atrás dos automóbiles.
Porén, non vemos a miúdo xente nova (e non tanto) perseguindo variedade de "artefactos" que están fóra do seu alcance?
O narrador decántase pola calma serena de quen se conforma co que ten como fórmula para a felicidade, malia recoñecer que a mocidade do seu tempo e da súa terra corría sempre atrás do inalcanzábel.
domingo, 2 de marzo de 2025
Vou contarvos un conto triste
No Ano Castelao, a biblioteca Ramón Caride e o EDL do Cole de Cea colaboran na elaboración de vídeos con textos do autor homenaxeado 75 anos despois do seu falecemento. Este aconteceu na Arxentina, onde se atopaba exiliado por mor da ditadura franquista debido á súa traxectoria política en defensa de Galiza.
O texto escollido para esta primeira entrega é un brevísimo relato con ilustración, unha "cousa", na que Castelao transmite de forma sintética e impactante a tenrura polo desexo maternal incumprido nunha sociedade na que as mulleres de clase alta vivían pechadas nas casas coa única función de seren nais e dirixir o servizo. A ausencia do personaxe do esposo na narración reflicte á perfección a incomunicación entre a parella e incrementa o sentimento de soidade da nai á que lle van morrendo os cativiños antes de nacer, e que se amosa empeñada na teima de coidar o que non existe. As apelacións directas e insistentes do narrador para que os lectores non rían perante a vida traxicómica da fidalga expresan a empatía e comprensión do autor ante as penurias persoais, mesmo cando estas conducen á perda da razón.
venres, 21 de febreiro de 2025
Fiz, o coleccionista de medos
O alumnado de Proxecto Competencial de 4º EP do noso cole dramatizou para a radio o famoso conto de Fina Casalderrey, co labor técnico de Marco (4º ESO) e baixo a dirección actoral da profe Mercedes.
Gustounos tanto o seu traballo, que desde a biblioteca montamos un pequeno vídeo co audio de Alejandro, Isabella, Noel e Yaiza.
E lembrade que tendes o libro da autora, ilustrado por Teresa Lima, na biblioteca do cole.
xoves, 13 de febreiro de 2025
Día Mundial da Radio. A calor do planeta
Un ano máis, o Cole de Cea achegou o seu granciño de area á convocatoria de podcasts escolares da Unesco para o Día Mundial da Radio. Nesta ocasión, o tema proposto era o cambio climático e un grupo de alumnas de 4º ESO elaborou unha peza radiofónica para o evento.
Podedes escoitar o traballo na web Escolas... nas Ondas e/ou ver o vídeo que a biblioteca "Ramón Caride" montou co audio de Ana, Águeda, Rosa e Saleta.
venres, 7 de febreiro de 2025
Desde a Candeloria ata o Día de Rosalía...
luns, 3 de febreiro de 2025
venres, 31 de xaneiro de 2025
30 de Xaneiro, Día da Paz e da Ilustración
Con motivo do Día da Paz e da Ilustración, a biblioteca "Ramón Caride" achegou o seu granciño de area ás actividades do Cole de Cea.
En colaboración coas titorías de ESO, expúxose de forma gráfica unha parte dos conflitos bélicos vixentes na actualidade, após a investigación do alumnado.
As titoras e titores de EP organizaron o traballo para que a rapazada elaborase carteis impactantes con información e reflexión sobre algúns conflitos armados e as súas consecuencias na infancia; carteis que campan nas salas da biblioteca.
Por outra banda, e para conmemorar o Día da Ilustración, fíxose unha escolma de libros (nomeadamente ilustrados) e cómics, alén de filmes relacionados coas guerras.
mércores, 23 de outubro de 2024
sábado, 28 de setembro de 2024
Parabéns, Daniela!
A alumna do noso cole, Daniela, obtivo un accésit na categoría de Secundaria na última edición do certame de fotografía organizado por Ponte... nas Ondas! grazas a un texto ben artellado sobre unha fotografía sen alardes técnicos.
Velaquí vos vai a foto e, debaixo, o texto.
A imaxe amosa unha muller sostendo un neno, a contraluz, nunha das primeiras fotos a cor. A muller é a miña bisavoa, Rosa, e o neno é o meu avó, Valeriano, cando tiña tan só uns meses de vida.
A fotografía é un exemplo íntimo e significativo da transmisión cultural entre xeracións. A bisavoa sostendo o seu fillo simboliza non só a continuidade da vida, senón tamén a transmisión de valores, historias e tradicións familiares que forman parte do noso patrimonio inmaterial. A escena capturada na imaxe ten lugar na entrada da casa familiar. Esta entrada non só servía como paso ao interior do fogar, senón tamén como un lugar onde se compartían historias, experiencias e coñecementos. A arquitectura tradicional da casa, con portas de madeira e vistas ao exterior, representa tamén un aspecto significativo do noso patrimonio cultural galego. A través desta imaxe podemos apreciar a importancia de preservar non só os grandes eventos históricos e culturais, senón tamén os pequenos momentos cotiás que, acumulados, forman a base do noso patrimonio inmaterial. Esta fotografía, que ao principio pode parecer unha simple escena familiar, é en realidade unha xanela cara ás nosas raíces culturais, ás historias persoais e aos valores que pasaron de xeración en xeración e que seguen definindo quen somos hoxe en día.
martes, 10 de setembro de 2024
sábado, 6 de xullo de 2024
O Cole que conta
sábado, 22 de xuño de 2024
No Trivial do Cole de Cea, a vitoria sabe a pan
Este curso, na materia de Proxecto Competencial de 1º, 2º e 3º ESO e baixo a batuta da profe Paula Fernández Ferreiro, o alumnado enfornou un xogo de cultura galega do que gozaremos durante moito tempo.
As competencias traballadas e os recursos empregados foron múltiples: busca de información na Rede e nos fondos da biblioteca cun criterio rigoroso, escolla de temas, selección de preguntas e respostas válidas, síntese das instrucións, dixitalización en Canva dos cartóns, deseño e manufactura do taboleiro, pintado da caixa contedora das tarxetas, deseño e produción dos forniños e as pezas de pan que marcan os resultados coa impresora 3D do taller... unha chea de aprendizaxes significativas cun produto final útil para a comunidade escolar.
Que bo agasallo, rapazada e profe!
xoves, 20 de xuño de 2024
Curros a fume de carozo
En 2 minutiños de nada, Martín fainos unha síntese da vida e a obra de Manuel Curros Enríquez.
mércores, 19 de xuño de 2024
Pondal a fume de carozo
En menos de minuto e medio, Saleta achéganos a figura do escritor galego Eduardo Pondal.
Visita á biblioteca Nós
Onte os obradoiros de lectura da "Ramón Caride" visitaron a biblioteca pública de Ourense. Alí coñeceron, en parte, como se organizan as súas instalacións e gozaron dos recursos que ofrece. Souberon, por exemplo, que a entrada é libre para calquera persoa e que para poder adquirir libros ou filmes en préstamo abonda con ser socia/o de calquera outra biblioteca pública, por exemplo, a de Cea.
xoves, 13 de xuño de 2024
"Por cuatro esquinitas de nada", contado por Susana
Hoxe a profe Susana leulles unha historia xenial na biblioteca ás nenas e nenos do 1º ciclo de Primaria. Logo, cadaquén recortou o seu elemento coa forma e as cores que quixo e todos todiños todos puideron entrar na Casa Grande do Cole de Cea. Como debe ser!
Grazas, profe!
mércores, 12 de xuño de 2024
Enfiando premios
Onte celebrabamos o galardón obtido por Miguel na categoría xuvenil e, ao caer a tardiña, chegábanos a nova de que, na categoría adulta, un profe do noso cole tamén vía recompensado o seu traballo: Pablo Nogueira Campo, co relato titulado "A liña da fronte".
Podedes ler a súa peza neste enlace.
Unha noite no parque
Destrución e marabillas do ser humano
Púxenme a escoitar ás árbores e contáronme moitas historias. Faláronme de todo o que viran pasar durante anos: persoas boas e persoas malas, paxariños que se pousaban nas súas pólas, animais... e viran tamén guerra e paz. Antes vían carros e agora coches. Mais, unha delas, a máis vella daquel monte, contoume a historia que máis me gustou:
- Pasou hai vinte anos, recórdoo perfectamente. Era a principios de agosto e levabamos dúas ou tres semanas con moita calor, sen auga, tiñamos moita sede e algunhas das compañeiras secaran. Vira eu dous homes correndo aquela tarde, semellaban fuxir de algo ou alguén e ás veces miraban para atrás, supoño que para comprobar que ninguén os perseguía.
Despois diso, á noite, comezou o verdadeiro terror. Ardía todo, só vía fume moi espeso e negro e grandes laparadas alaranxadas e moi próximas. As nosas raíces impídennos fuxir e, nestes casos, soamente nos queda ver como a nosa fin se acerca pouco a pouco ou agardar que algunha boa persoa nos axude. Nestas catástrofes sempre morren moitas irmás e as que sobrevivimos somo unhas privilexiadas.
Os dous homes que eu vira fuxir queimaran un coche horas antes, só por diversión. E nós, as árbores, preguntámonos: por divertirte ti, home, é necesario destruír a natureza?
***
Outro día, púxenme a escoitar á Lúa. Explicoume como era estar no espazo, rodeada de escuridade, sen nada e ninguén cerca. Soamente vía estrelas, algúns planetas, algúns cometas... pero todos estaban moi afastados dela. Díxome que se sentía soa e contoume unha historia:
- Non lembro que día pasou aquilo, pero o que si que recordo foi que non me sentira soa. Vira algo achegándose, algo que eu xamais vira. Non era un cometa, mais ía voando polo espazo. Semellábase a un satélite deses artificiais que vós botades de vez en cando ao espazo. O que fose, aproximábase cada vez máis. Non entendía por que viña directo a min, cando nunca antes nada se interesara por min. Eu non sabía que facer! Quería fuxir e tiña moito medo.
Cando tal, pousaron en min e baixaron tres homes protexidos por uns traxes moi raros. Eu non sabía que facían aquí nin que ían facerme. Os homes baixaron da máquina aquela moi contentos e emocionados. As súas pisadas facíanme cóxegas e foron moi afábeis e simpáticos comigo. Por fin non estaba soa! Eu desexaba que quedasen aquí e que xamais me abandonasen, mais non foi posíbel.
Tiveron que marchar pero, antes, craváronme este pau cun anaco de tea de cor vermella, azul e branca. Aínda hoxe non sei que é isto e por que o deixaron aquí. Aquel día lémbroo como un dos mellores da miña longa vida. Foi incríbel que uns homes do planeta do que eu son satélite me viñesen visitar.
Águeda Naval Barrosa (3º ESO)
Este foi o relato de 3º ESO enviado ao certame "Practica a leiteratura".
O verán no que todo cambiou
Púxenme a escoitar aquel timbre, o timbre que tanto esperabamos, o último timbre do curso, o timbre que marcaba o final daquel fatídico curso, o timbre que nos liberaba durante tres meses enteiros. A partir daquel momento tíñamos un verán enteiro para pasalo ben e divertirnos: bañarnos na praia, no río ou na piscina e máis actividades estivais. Xa as nosas familias nos miraban com esa cara de “e agora teremos que aguantalos tres meses enteiros”. Pero nas nosas cabezas só existian as ganas de bañarse, quedar e saír de festa.
En canto cheguei á miña casa, deixei a mochila e as outras cousas do cole e fun coller a bicicleta para ir ver o meu amigo Anxo. Foi chegar á súa casa e ambos marchamos pasear. Normalmente faciamos viaxes de dúas a tres horas pero aquel día iamos acampar no monte.
Xa tiñamos todo preparado había meses: calcularamos todas as rutas e camiños posibles e tamen os víveres para esa noite. Ninguén nos podía quitar aquela aventura. As primeiras catro horas transcorreron tranquilamente, pero foi anoitecer e o bosque empezou a facerse máis denso; parecía que algo nos seguía e, na penumbra, avistamos algo que non recoñecemos á primeira, algo inédito: tiña gadoupas xigantes e unha silueta moi robusta. Os dous pedalamos rapidamente e, pensando que era un urso, rimos do encontro, acampamos nun claro e durmimos.
Dous dias despois fomos almorzar á casa de Anxo, onde nos esperaba a súa irmá acabada de levantar. Almorzamos uns anacos de xamón do seu avó con pan e tomate e liscamos buscar a Antía, a moza de Anxo.
Comemos nun bar chamado Caratos e fomos ver os amigos: Brais, María, Ana e Secundino. No camiño cara á piscina, eu e Anxo volvemos ter aquela sensación outra vez: unha presenza diabólica que nos perseguía con sede de sangue. Freamos e preguntamos se alguén mais o sentira. Todos negaron coa cabeza e riron de nós.
Pasamos a tarde na piscina e despois volvemos todos á casa de Brais para pasar a noite, xa que seus pais marcharan de viaxe. Compramos bebidas enerxéticas e outros petiscos. Todo ía normal ata que saímos ao balcón e vimos que a noite era moi escura, máis escura do normal, pero moi moi escura, tan escura que a única luz era a de dous farois e o resplandor de dous puntos laranxas na escuridade da noite… Algo non cadraba, por aquela zona non había gatos nin cans.
Naquel momento só tíñamos unha certeza: non estábamos sos.
Maio Garcia Piña (2º ESO)
Este foi o relato de 2º ESO enviado ao certame "Practica a leiteratura".
Os corvos en orde
Púxenme a escoitar o resumo do partido entre o Deportivo e o Celta e, mentres o escoitaba, un corvo petou contra a miña ventá. Pensei que, seguramente, ao petar e caer ao chan, morrera; aínda así, fun abaixo para sacalo do xardín.
En canto estaba baixando as escaleiras, a miña nai berrou: "Xa te preparaches para ir ao partido?!" Nese momento, subín correndo e díxenlle a miña nai que me estaba preparando para ir. Ao subir ao coche, decateime de que o corvo non estaba morto, simplemente, non estaba no chan. Pensei que petara pero non morrera e saíra voando. Ao chegar ao campo de fútbol, vin que había dous corvos no tellado das bancadas e, ao chegar a casa, no tellado había tres corvos máis.
Hai anos, a miña avoa contárame que, se ves corvos nun número en orde, posiblemente morrerá alguén do pobo. Ao día seguinte, soaron as campás da igrexa, cun ton que declaraba que alguén morrera; e si, esa noite morrera un veciño que se chamaba Alfonso, non se sabía ben de que. Hai xente que pensa que lle deu algo, eu tamén pensei que lle dera un infarto pero aínda así, o meu medo crecía.
Co paso do tempo, aparecían máis corvos en orde e máis xente morría. Tiven sorte, porque a miña familia e mais eu mudarámonos a outro lugar, onde pensei que esa maldición acabaría para min. Pero non foi así, uns anos despois da mudanza, pasou o mesmo, aparecían corvos en orde e máis mortes.
Seguramente haberá un día que me toque a min, pero creo que non será hoxe, xa que na aldea aínda quedamos trinta e tres persoas. Mellor dito, trinta e dúas, porque xa empezan a tocar as campás, pero avisareivos cando sexa...
Éric Fernández Fernández (1º ESO)
Este foi o relato de 1º ESO enviado ao certame "Practica a leiteratura".
1º posto no XII Certame de microrrelatos "Practica a leiteratura" para Miguel
martes, 11 de xuño de 2024
luns, 10 de xuño de 2024
O horror da guerra na novela gráfica
O alumnado de 4º de ESO, na materia de Lingua Castelá e Literatura, leu varias pezas de banda deseñada arredor do mundo da guerra e as súas consecuencias. A través do seguinte vídeo, elas e eles cóntannos as súas conclusións acerca dos textos e as imaxes.
domingo, 9 de xuño de 2024
Voces Cucleiras 2
Voces Cucleiras 1
O alumnado de Cultura Clásica traballou durante este curso na creación de podcasts que nos achegan de forma amena o legado da tradición grecolatina.
Velaí van algúns dos episodios realizados dende setembro.
xoves, 23 de maio de 2024
mércores, 22 de maio de 2024
luns, 20 de maio de 2024
venres, 3 de maio de 2024
martes, 30 de abril de 2024
sábado, 27 de abril de 2024
mércores, 24 de abril de 2024
Día do Libro
luns, 8 de abril de 2024
Avelino González cóntaNOS
martes, 2 de abril de 2024
A todo Risco, Con Avelino González
O próximo luns, o alumnado de 2º, 3º e 4º ESO coñecerá gozando -gozará coñecendo- algunhas facetas de Vicente Risco e a súa época, da man (e da voz) do versátil e retranqueiro actor galego Avelino González.
Esta actividade chega ao noso cole por cortesía da Fundación Vicente Risco, coa que colaboramos na creación dos podcasts radiofónicos "A son de Risco".
sábado, 23 de marzo de 2024
21 de Marzo. Día da Poesía, a Árbore e a Auga
O pasado xoves celebramos o Día da Poesía, a Árbore e a Auga nun espazo que mestura harmoniosamente a natureza e a arte: a Insua dos Poetas, en Madarnás (O Carballiño).
Alí, os centros escolares participantes presentaron diferentes actuacións: poemas, cancións e baile. A nosa achega correu da man de Ana, Anxo e Uxía -alumnado do Obradoiro de Lectura do noso cole- que recitaron á perfección o poema "O castiñeiro", de Manuel María.
Posteriormente, a rapazada contribuíu á mellora da contorna colaborando na plantación de árbores autóctonas, que convivirán pacificamente no lugar coas esculturas que o engalanan.
venres, 8 de marzo de 2024
8M. As mulleres contan
Desde a biblioteca "Ramón Caride", convidámosvos a ler nesta data o libro dalgunha escritora. Expuxemos algúns nos corredores, pero lembra que na biblio hai moitos máis.
venres, 1 de marzo de 2024
Gernika
O profesorado do Cole de Cea conseguiu completar o crebacabezas do Gernika. Non foi para o 30 de Xaneiro, Día da Paz, pero foi.
Do de Ucraína, Gaza, Sudán... xa non nos responsabilizamos.
mércores, 28 de febreiro de 2024
Día de Rosalía
Este ano no Cole de Cea celebramos o Día de Rosalía con varias actividades. Entre elas: unha canción creada polo profe de música Michel, un kamishibai sobre a vida da autora interpretado polo alumnado de 4º EP e a creación de carteis con pictogramas ou linguaxe visual traducindo poemas de "Cantares gallegos".
Na biblioteca foron expostos os carteis ilustrados de todas as clases, que foron agasalladas con premios ben xeitosos para o seu uso compartido. Asemade, as fiestras luciron as Rosalías creadas na impresora 3D polo equipo de Polos Creativos.
xoves, 1 de febreiro de 2024
Cita ás cegas (II)
Pola Candeloria casan os paxariños e por iso é a data do amor. Convidámoste a manter unha cita ás cegas cun libro durante este mes... Anímaste?
Profes: na vosa sala tamén hai libros
agardando aloumiños.
martes, 30 de xaneiro de 2024
Se eu fose autor
No Día do Teatro, unha "cousa" de Castelao que reflicte como o autor entendía e manexaba á perfección o concepto de público albo e...
-
Este curso, na materia de Proxecto Competencial de 1º, 2º e 3º ESO e baixo a batuta da profe Paula Fernández Ferreiro, o alumnado enfornou u...
-
O Cole de Cea celebrou o Día do Libro ao grande, con diversas actividades ao longo da xornada. De mañá, o alumnado de 3º e 4º ESO realizou u...